แอมน้อ's profile Ambrosier' PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
Ambrosier'September 25 ปิดเทอม โฮ่.... จะว่ายังไงดีล่ะ ไม่ได้อัพสเปซนานมากกกก แล้วมาทำอีกทีก็ ทำไมใช้ยากอย่างนี้วะ!!!!!!!
อะไรที่ไม่ได้ทำนานๆมันมักจะยากเสมอ คงงั้นมั้ง...(ไม่หรอก ไม่ๆๆๆๆ เราจะไม่บ่นเรื่องเน็ต ไม่นะเราจะไม่พูดอะไร ถึงแม้จะเปลี่ยนมาใช้เน็ตความเร็วต่ำลงกว่าครึ่งค่อนก็เถอะ )
.
.
.
ช่างเถอะนะ
May 03 ร้อยเพลงรัก 100 Love songs.Hello! เป็นอย่างไรกันบ้างชาวโลก วันนี้ข้าเอาเนื้อเพลง+รายละเอียดของ ร้อยเพลงรักมาฝากเจ้าค่ะ ต้องขอบใจไปยังนกเค้าแมวเพื่อนของเราจริงๆที่เธอได้นำเพลงนี้มาให้ฟังหลังจากข้ากลับมาจากการท่องซีเล และข้าก็ได้สืบค้นรายละเอียดของเพลงนี้ออกมา ช่างเป็นเพลงที่มีเพลงมากมายจริงๆไม่รู้ทุกคนจะได้ฟังกันหรือยังนะเจ้าคะ แต่คงจะมีเพลงที่ท่านทั้งหลายเคยฟังปรากฏบนเพลงนี้ อย่างแน่นอน ข้าไปก่อนล่ะหวังว่าจะพบกันตอนเปิดเทอมนะเจ้าคะ ตัว A. ณ ซีเล ร้อยเพลงรัก (D.J.พล่ากุ้ง ,สอง พาราด็อกส์ ,จีน มหาสมุทร) ความจริงในใจ(Crescendo) เก็บไว้(Monotone) ไม่กล้าบอกเธอ(โจก้อง) **เธอ(Skalaxy) รู้ตัวหรือเปล่า(Paper Jam) เธอสำคัญ(โดส) มากเพียงใด อธิษฐาน(Basher) วอน(The peach band) ขอดาว(Potrait) คืนเหงา(Foggy Groove) ฉันไม่เหงา(Sqweez Animal) (**,**) รัก(ปุ๊ อัญชลี) รัก เมารัก(P 2 Warship) เธอ credit :sballmoy.com
March 16 สบายๆ หลังจากช่วงที่แสนเซ็ง
.........................................................................
ฟ้าหลังฝนย่อมงดงามเสมอ ~~~~ วันที่ไปร.ร. ก็เดินไปที่ ท้อป แล้วเราก๊เจอมัน!!! ก้อนแกงกะหรี่ ดีใจๆๆๆ
สงสัยเพราะเดินไปกะคนที่โชคดี คราวก่อนที่ไม่เจอก็เพราะไอ้พวกโชคชั่วแหงๆๆ ใช่แน่ๆเลย
แล้วเราก๊ได้ทำแกงกะหรี่ ซ้าที
สุขใจ..............
Here am i.....But, Where aer you. :p March 06 เซ็งจิต เซงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง...............................วุ้ย
หยุดยาวๆนานๆซะที จะทำอะไรหนุกๆแก้เซ็งซักหน่อยมันก๊ยังมีมารผจญ(ขัดใจๆ
ทำไมบ้านเรามันไม่มีฟู้ดแลนด์มั่งว้า..... โอ้ยเซงงงงงงงงง
ที่จะบ่นก็แค่นี้ล่ะ
March 03 vacation กลับมาอัพสเปสอีกครั้ง คราวนี้อยู่ในช่วงหยุดยาว ปิดเทอมน่ะ ก็มีเวลาได้ทอะไรที่อยากทำมากขึ้นมีเวลามากกว่าที่เคยเลยไม่ค่อยกดดันว่างานที่ต้องรับผิดชอบจะทันเวลามั๊ยทีแรกก็มีลุ้นตัวโก่งเลยเหมือนกัน ว่ามีเวลาหยิบมือเดียว(เข้าใจเปรียบเทียบ - _-) นั่นล่ะจะทำอะไรๆทันไหม แต่มันก็ผ่านไปค่ะตอนนี้มีเวลาสนุกและทำทุกๆอย่าง อย่างเหลือล้นเพราะแผนการบางอย่างถูกเลื่อนออกไป อย่างไม่มีกำหนดเลยด้วย เราก็เลยได้มีเวลามากขึ้นด้วยเหตูนี้แล~~~ อีกอย่างตอนนี้ต้องบอกว่ายังไหวอยู่ ไหวเพราะอารายน่ะเรอะก๊ตอนนี้ทุกคนเค้าทำ HI5 กันหมดแล้วไง แต่เรายังเหนียวอยู่ยังไม่ทำ ไม่รู้ ไม่ชี้ ขนาดป้าแกก็ยังมี hi เป็นของตัวเองแล้วง่า....
ปิดเทอมคราวนี้ปิดยาวไปอย่างแตกต่างกับ3ปีที่ผ่านมา เพราะเปิดเทอมคราวนี้ก็ไม่มีอีกแล้วที่จะวิ่งไปห้องโฮมรูมแล้วเจอหน้ากันทุกคนอย่างเคย ใช่...มันก็แค่การไม่ได้อยู่ห้องเดียวกันแต่ในสายชั้นก็ต้องได้เจอกันอยู่แล้ว แต่...สำหรับ เพื่อน อีกบางคนที่ต้องไปไกลไม่รู้อีกเมื่อไหร่ถึงจะได้เจอกันอีกซักที ม.ปลายไม่ได้เจอ รอมหาลัย หรือต้องรอจนทำงาน ยิ่งคิดโลกมันก็ยิ่งกว้างขึ้นเรื่อยๆสำหรับเรา ขอให้โลกมันกลมอย่างที่เขาพูดกันทีเถ๊อะ(สาธุ!)
มาจะกล่าวถึงหลักใหญ่ใจความของเวลาช่วงปิดเทอมนี้ เราก๊มีโปรเจคใหญ่เต็มตึ้งไปหมด อย่างแรกคือต้องพยายาม ทำการวาดสวนตามแบบให้แล้วเสร็จ ก่อนที่ครูเค้าจะเลิกนับชั้นเป็นศิษย์ ต่อมาคือการเปิดอ่านตำนานอันยิ่งใหญ่ เรื่องราวสุดที่รักที่ดำเนินมาถึงตอนสุดท้าย ตลอดเวลาที่อดทนไม่อ่านมา สปอยหนาหูเหลือเกินโดยเฉพาะไอ้บเดียร์ต้องเดินหนีมันและกัดฟันถามในใจ "มันจะมีซักตอนได้ไหม ที่จะปล่อยให้(กรู)รู้ด้วยตนเอง" พูดกรอกหูตลอด โนะโพโระก็อีกคนแต่รายนี้ดีกว่ารายแรก และสุดท้ายสวยที่สุด ป้าไม่มีสปอยใดๆ นอกจากด่าชั้นทุกวัน ว่าทำไมไม่อ่าน อ่านซักทีซื้อแล้วไม่อ่านซื้อมาทำด๋อยอะไร จองมาทำไมนั่นน่ะ โดนตลอดและด้วยช่วงเวลานับจากนี้ เราจะได้รู้กัน
(เสียงลือเสียงเล่าอ้างมานาน ป้าโจผู้เปลี่ยนตนเองจากนักประพันธ์เป็นนักฆ่าผู้โหดร้าย)หนูจะจำไว้ค่ะป้าถ้าหนูมีนิยายเรื่องแรกเมื่อไหร่ตอนจบฆ่ามันทิ้งซะทุกคนเลย!
อีกโปรแกรม คือการทำสิ่งที่เราโปรดปราน การทำอาหารนั่นเอง แม้ว่าช่วงนี้จะมีบางสิ่งครอบงำและเข้าแทรก ทำให้ระยะหลังๆอาหารของแอมรสชาติหนักไปทางอุบาทว์(ว์ว์ว์ว์)แต่มันต้องมี มีซักที่ มีซักทาง มีซักอย่าง ชั้นจะเรียกฝีมือกลับมา จานแรกแปลกใหม่คือแกงกะหรี่ญี่ปุ่น ที่ ณ ตอนนี้ยังหาเครื่องปรุงได้ไม่ครบเลย ต้องซูฮกให้ความไฮโซของขอนแก่นบ้านเฮาจริงๆ ไม่มีเอาซะเลย บ้านไม่อยู่ใกล้ฟู้ดแลนด์บ้างให้มันรู้ไป~~~
หลังจากพร่ำพรรณณามานาน วันนี้คงต้องจากไปแต่เพียงเท่านี้ก่อน แผนการคล่าวๆของเรานี้ ยิ่งใหญ่ซะจริงๆ เหอ เหอ เหอ ความสุขของมวลมนุษยชาติคือการใช้ทรัพยากรณ์อย่างเมามันส์ แล้วมาวิ่งจกตากันตอนมันกำลังหมดลง วะฮ่ะๆๆตูก็เป็นหนึ่งในนั้น แก๊สที่บ้านหมดไวมากมาย
ฝากไว้อีก(ซัก)ที สำหรับคนที่อยากกินสลัดแบบปลอดภัย+สบาย ข้อแม้คือ มีต้นกล้วยที่บ้านและมีเมล็ดสลัด
เริ่มจาก เจาะรูต้นกล้วยของคุณ แบบใช้สมองนิดนึงอย่าเจาะใหญ่ขนาดเด็กลงไปนอนได้อะไรอย่างนี้
ต่อด้วย หยอดเมล็ดสลัดลงในรูนั้น แล้วเปิดตูดหนีไม่จำเป็นสำหรับการรดน้ำใดๆ
จบ(ขอบคุณ นิตยสาร a day)
Here I am,But .....Where are you.
|
||||
|
|